เนื้อหา

 บทบาทและหน้าที่ของมัคคุเทศก์

                                มัคคุเทศก์มีบทบาทสำคัญ 2 บทบาท บาทแรกได้แก่ บทบาทในฐานะตัวแทนของประเทศหรือของท้องถิ่นที่ตนประกอบอาชีพอยู่ ส่วนอีกบทบาทหนึ่งคือ บทบาทของผู้นำเที่ยว ซึงเป็นบทบาทปกติแต่ละบทบาทมีหน้าที่ต่างกัน อย่างไรก็ตาม มัคคุเทศก์ต้องรับผิดชอบที่จะปฏิบัติหน้าที่เหล่านั้นโดยไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

 

 

บทบาทและหน้าที่ในฐานะตัวแทนของประเทศหรือของท้องถิ่น

                เมื่อนักเที่ยวเดินทางมาท่องเที่ยว บุคคลที่นักท่องเที่ยวมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่สุดตลอดระยะเวลาท่องเที่ยว คือมัคคุเทศก์ นักท่องเที่ยวจะยึดมัคคุเทศก์เป็นที่พึ่ง ให้ความไว้วางใจและเชื่อถือทุกสิ่งที่มัคคุเทศก์แนะนำ สำหรับท่องเที่ยวการแสดงออกของมัคคุเทศก์เป็นเครื่องแสดงความเป็นชนชาตินั้นหรือความเป็นคนท้องถิ่นนั้น ดังนั้น หากนักท่องเที่ยวประทับใจมัคคุเทศก์ในทางดี นักท่องเที่ยวก็จะมีทัศนะที่ดีต่อประเทศหรือท้องถิ่นนั้น หากนักท่องเที่ยวประทับใจมัคคุเทศก์ในทางเลว นักท่องเที่ยวก็จะมีทัศนะทางลบต่อประเทศหรือท้องถิ่นนั้น ดังนั้น บทบาทของมัคคุเทศก์ในฐานะตัวแทนของประเทศหรือท้องถิ่น จึงเป็นบทบาทที่สำคัญยิ่ง แม้มิใช่บทบาทหลักของอาชีพมัคคุเทศก์ก็ตาม

                ในฐานะตัวแทนของประเทศหรือท้องถิ่น มัคคุเทศก์มีหน้าที่ดังต่อไปนี้

                1. แสดงความเป็นไทยให้ประจักษ์แก่นักท่องเที่ยว  ทั้งในด้านกิริยามารยาท  การวางตน  ค่านิยมของสังคมไทย  เช่น  ความอ่อนโยน  ความมีน้ำใจ  ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  ตลอดจนการดำรงชีวิตตามวัฒนธรรมไทย  กล่าวอีกอย่างหนึ่งคือ  มัคคุเทศก์ทำหน้าที่เป็นทูตทางวัฒนธรรมไทยนั่นเอง

 

 

                2. สร้างความเข้าใจอันดีระหว่างชนชาติ  สร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่ชาติ  และสถาบันต่าง ๆ ของชาติ  เชิดชูความเป็นชาติอารยะทัดเทียมชาติอื่น ๆ หลีกเลี่ยงการประพฤติปฏิบัติที่อาจนำความเสื่อมเสียมาสู่ประเทศชาติ  หรือก่อให้เกิดความรู้สึกดูหมิ่นเหยียดหยามแก่ประเทศและชนชาติไทย

 

 

 บทบาทหน้าที่ในฐานะผู้นำเที่ยว

ในฐานะผู้นำเที่ยว  มัคคุเทศก์มีหน้าที่  3  ประการ คือ

1.       การรับเข้านักท่องเที่ยว (Transfer – in)

2.       การนำเที่ยว ( Tourist  guide)

3.       การส่งออกนักท่องเที่ยว(Transfer – out)

         1.หน้าที่ในการรับเข้านักท่องเที่ยว

                หมายถึงการไปรับนักท่องเที่ยวจากจุดเข้าเมืองหรือเข้าจังหวัด เช่น  ท่าอากาศยาน  ท่าเรือ สถานีรถไฟ  หรือสถานีรถยนต์  แล้วนำมาส่งยังสถานที่พักแรม  ดูแลให้นักท่องเที่ยวเข้าที่พักอย่างเรียบร้อย  และนัดหมาย วัน เวลา ครั้งต่อไป  รวมทั้งแจ้งข้อควรและไม่ควรปฏิบัติตลอดจนข้อควรระวังแก่นักท่องเที่ยว

        2.หน้าที่ในการนำเที่ยว หมายถึงการนำนักท่องเที่ยวไปท่องเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ในรายการที่กำหนดแต่ละครั้ง

แล้วนำส่งยังที่พัก  มัคคุเทศก์ควรไปถึงก่อนเวลานัดหมายอย่างน้อย 30 นาที  ทำสัญลักษณ์นักท่องเที่ยว  เช่น  หมวก  เข็มกลัด ฯลฯ ที่ติดตราของบริษัทนำเที่ยว  ทั้งนี้เพื่อสะดวกในการตรวจสอบและเห็นง่าย  สร้างบรรยากาศในการท่องเที่ยวให้สนุกสนานตลอดรายการ  นำชมสถานที่ต่าง ๆ ตามรายการที่กำหนด  ตรงเวลา  ให้ข้อมูลที่ถูกต้อง  และเหมาะแก่ความสนใจของนักท่องเที่ยว  แล้วนำส่งกลับที่พัก  ดูแลจนเข้าที่พักเรียบร้อย  พร้อมนัดหมายครั้งต่อไป

        3.หน้าที่ในการส่งออกนักท่องเที่ยว

                หมายถึงการนำนักท่องเที่ยวจากที่พักไปส่งยังท่าอากาศยาน  ท่าเรือ  สถานีรถไฟ  สถานีรถยนต์  เพื่อเดินทางกลับ
 

 

จรรยาบรรณของมัคคุเทศก์

                คือ  ข้อพึงประพฤติปฏิบัติของมัคคุเทศก์  เพื่อธำรงไว้ซึ่งเกียรติภูมิของอาชีพอันมีเกียรติที่ได้รับการยกย่องในฐานะตัวแทนของประเทศและชนชาวไทย  เป็นทูตวัฒนธรรมและทูตสันติภาพมิใช่นักฉกฉวยโอกาสหรือนักต้มตุ๋นที่มีนักท่องเที่ยวเป็นเหยื่ออันโอชะ  ข้อพึงปฏิบัติมีดังนี้คือ

                1. ความตระหนักในหน้าที่และความรับผิดชอบ  ปฏิบัติงานเต็มความสามารถ  รับผิดชอบตลอดเวลาที่ปฏิบัติงาน  ไม่ทอดทิ้งนักท่องเที่ยว  ดูแลเอาใจใส่ตลอดเวลา

                2. ความซื่อสัตย์สุจริต  ไม่โลภ  เห็นแก่ตัว  ถือโอกาสจากความไว้วางใจของนักท่องเที่ยวเช่น  พาไปซื้อของกับร้านที่ตนได้รับค่าป่วยการพิเศษโดยไม่คำนึงถึงคุณภาพของสินค้า

                3. ความรู้จักประมาณตน  พึงระลึกว่านักท่องเที่ยวเปรียบเสมือนนายจ้าง  ไม่ควรตีตนเสมอ     ไม่เกรี้ยวกราด  แสดงอาการเบื่อหน่ายนักท่องเที่ยวเมื่อนักท่องเที่ยวไม่ปฏิบัติตามกำหนดการ 

                4. ความเข้าใจเพื่อนมนุษย์  พึงเข้าใจว่า มนุษย์ทุกคนต้องการให้เห็นว่าตนสำคัญ  ต้องการความรัก  การเอาใจใส่ มัคคุเทศก์ต้องไม่ปฏิบัติแบบเลือกที่รักมักที่ชัง  หรือกระทำการสิ่งใดที่จะกระทบกระเทือนใจนักท่องเที่ยว  ยึดหลักเอาใจเขามาใส่ใจเรา

                5.ความเมตตาปรารถนาให้ผู้อื่นเป็นสุข  ไม่ก่อทุกข์ให้นักท่องเที่ยว  สนองความประสงค์ด้วยความกระตือรือร้นและเต็มใจ
 



 

บัตรมัคคุเทศก์ มีกี่ประเภท

มัคคุเทศก์แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ

ก. มัคคุเทศก์ทั่วไป มี 2 ชนิด คือ

1. มัคคุเทศก์ทั่วไป (ต่างประเทศ) บัตรสีบรอนซ์เงิน นำเที่ยวให้แก่นักท่องเที่ยว ชาวไทย หรือ ชาวต่างประเทศสามารถนำเที่ยวได้ ทั่วราชอาณาจักร

2. มัคคุเทศก์ทั่วไป (ไทย) บัตรสีบรอนซ์ทอง นำเที่ยวได้เฉพาะนักท่องเที่ยวชาวไทยสามารถนำเที่ยวได้ทั่วราชอาณาจักร

ข. มัคคุเทศก์เฉพาะมี 8 ชนิด คือ

1. มัคคุเทศก์เฉพาะ (ต่างประเทศ – เฉพาะพื้นที่) บัตรสีชมพู นำเที่ยวให้แก่นักท่องเที่ยวชาวไทย หรือ ชาวต่างประเทศเฉพาะจังหวัดที่ระบุไว้บนบัตร และจังหวัดที่มีพื้นที่ติดต่อ

 

 

 

2. มัคคุเทศก์เฉพาะ (ไทย – เฉพาะพื้นที่) บัตรสีฟ้า นำเที่ยวเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวไทย เฉพาะจังหวัดที่ระบุไว้บนบัตรและจังหวัดที่มีพื้นที่ติดต่อ

3. มัคคุเทศก์เฉพาะ (เดินป่า) บัตรสีเขียว นำเที่ยวได้แก่นักท่องเที่ยวชาวไทย หรือ ชาวต่างประเทศในเขตพื้นที่ป่า

4. มัคคุเทศก์เฉพาะ (ศิลป – วัฒนธรรม) บัตรสีแดง นำเที่ยวให้แก่นักท่องเที่ยวชาวไทย หรือ ชาวต่างประเทศทางด้านประวัติศาสตร์ โบราณคดี ศิลป – วัฒนธรรม วรรณคดีไทย ได้ทั่วราชอาณาจักร

5. มัคคุเทศก์เฉพาะ (ทางทะเล) บัตรสีส้ม นำเที่ยวให้แก่นักท่องเที่ยวชาวไทย หรือ ชาวต่างประเทศ ในเขตพื้นที่ทางทะเล

 

 

 

6. มัคคุเทศก์เฉพาะ (ทะเลชายฝั่ง) บัตรสีเหลือง นำเที่ยวให้แก่นักท่องเที่ยวชาวไทย หรือ ชาวต่างประเทศ ในเขตพื้นที่ทางทะเล หรือ เกาะต่าง ๆ โดยมีระยะห่างจากชายฝั่งถึงสถานที่ท่องเที่ยวได้ไม่เกิน 40 ไมล์ทะเล

7. มัคคุเทศก์เฉพาะ (แหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ) บัตรสีม่วง นำเที่ยวให้แก่นักท่องเที่ยวชาวไทย หรือ ชาวต่างประเทศเฉพาะภายในแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติที่ระบุชื่อไวบนบัตร

8. มัคคุเทศก์เฉพาะ (วัฒนธรรมท้องถิ่น) บัตรสีน้ำตาล นำเที่ยวให้แก่นักท่องเที่ยวชาวไทย หรือ ชาวต่างประเทศทางด้านวัฒนธรรมท้องถิ่น เกี่ยวกับศิลป – วัฒนธรรม ประเพณี ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ โบราณคดี เฉพาะภายในแหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรมท้องถิ่นที่ระบุชื่อไว้ในบัตรเท่านั้น

การเป็นมัคคุเทศก์จะต้องผ่านการอบรมตามหลักสูตรที่ทางราชการกำหนด ซึ่งหลักสูตรแต่ละประเภทของบัตรมัคคุเทศก์จะกำหนดวุฒิการศึกษาไว้ต่าง ๆ กัน แต่คุณสมบัติสำคัญ คือ ต้องเป็นคนสัญชาติไทย และอายุตั้งแต่ 20 ปี ขึ้นไป พูด อ่าน และเขียนภาษาไทยได้เป็นอย่างดี

พระราชบัญญัติฉบับนี้ โดยทั่วไปจะให้ความสำคัญแก่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว และประกอบอาชีพมัคคุเทศก์ที่ถูกต้องตามกฎหมาย โดยเฉพาะอาชีพมัคคุเทศก์เป็นอาชีพสงวนสำหรับคนไทยเท่านั้น และป้องกันการประกอบการนำเที่ยวที่ไม่มีคุณภาพ และมาตรฐานตามที่กฎหมายกำหนด จึงได้กำหนดไว้ชัดเจนว่า
                  1. ห้ามจัดนำเที่ยวโดยไม่มีใบอนุญาต หรือ ประกอบการในระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาต
                2. ห้ามทำหน้าที่มัคคุเทศก์ โดยไม่มีใบอนุญาต หรือ ปฏิบัติงานระหว่างถูกพักใช้ใบอนุญาต
                3. จะต้องไม่ปฏิบัติผิดกฎเกณฑ์อื่น ๆ ที่วางไว้ เช่น จ้างมัคคุเทศก์ไม่ตรงประเภท, เป็นมัคคุเทศก์แต่ไม่ติดบัตรขณะปฏิบัติหน้าที่, แต่งกายไม่สุภาพ, ประพฤติผิดจรรยาบรรณ อื่น ๆ ฯลฯ
               4. ใบอนุญาตของผู้ประกอบการนำเที่ยวต้องแสดงไว้ในที่เปิดเผยให้บุคคลทั่วไปเห็นได้ชัด

บุคคลทั่วไปที่ประสงค์จะตรวจสอบข้อมูล และประวัติการร้องเรียนของบริษัทนำเที่ยว และมัคคุเทศก์ ก่อนเลือกใช้บริการ สามารถติดต่อได้ที่สำนักงานทะเบียนธุรกิจนำเที่ยว และมัคคุเทศก์ และ E-mail : tbgdep@tat.ro.th

ท่านเป็นผู้หนึ่งซึ่งสามารถช่วยตรวจสอบ และช่วยกันทำให้บริษัทนำเที่ยว และมัคคุเทศก์ของประเทศไทย

มีมาตรฐาน และคุณภาพสมเป็นเมืองท่องเที่ยว

 

 

 

เนื้อหารายวิชา